Voormalig Financiële Ombudsman in interview over Woekerpolis en Wabeke-Norm

“Volgens voormalig ombudsman financiële dienstverlening Jan Wolter Wabeke escaleert de affaire rondom de woekerpolissen. Wabeke onderhandelde acht jaar geleden met verzekeraars en consumentenclubs en kwam uiteindelijk met een aanbeveling voor het compenseren van gedupeerden. Volgens hem had daarmee had de affaire moeten worden beëindigd, zo geeft hij woensdag aan in EenVandaag.”

Lees verder op NU.nl

Interview met Max de Valck: Jan Wolter Wabeke: ‘’Hebben we dan ook een negerhuwelijk?’’

Het is alweer 15 jaar geleden sinds het homohuwelijk werd ingevoerd in Nederland. Wij waren voorloper op dit gebied en waren dan ook het eerste land ter wereld waar dit mogelijk was. Door de invoering maakte het niet meer uit in welke samenstelling het huwelijk plaatsvond. Jan Wolter Wabeke (68) is de initiator van dit universeel huwelijk, wat het homohuwelijk wordt genoemd in de volksmond. Afgelopen dinsdag ging ik bij hem langs op het Gerechtshof in Den Haag, waar hij werkt als raadsheer.

lees verder op vandeverkeerdekant.wordpress.com

Jan Wolter Wabeke geeft een Pride Talk tijdens de EuroPride bij de Shakespeare Club.

Pride Talk Shakespeare Club Amsterdam on the occasion of Euro Pride

Universal Marriage

In the year 2000 a revolutionary change was made to the Dutch Civil Code. The Dutch Parliament decided that same-sex partners could lawfully enter into a civil marriage.
Since April 2001 the formal civil marriage has been open, exactly the same way, to individuals of the same or different sex.

I am talking about civil wedding, not a wedding in the church.
Civil marriage is a decision of two individuals to have their mutual and enduring care formally arranged.
Civil marriage is a contract, binding both parties, but also others.
It includes a complete package of lawful rights and duties, both with regard to one another and to third parties, such as the family, pension funds, landlords, employers and tax authorities.

The Dutch legislator explicitly decided in 2000 to open up this civil marriage to same sex couples and not to opt for a separate form of marriage for individuals of the same sex.
As a result, there is no so-called ‘gay marriage’ in the Netherlands, only a universal civil marriage, a fully equal civil right within the Law, universally registered in Town Hall.

The idea to get the same relationship-rights for all couples and to change the Civil Code to that effect, did not originate from parliament or a political movement. Neither did the blueprint for opening up civil marriages come from government.
Activists and campaigners developed the idea, the concept and the realization.

Why did we go for this?

First I must admit, it started as a personal matter.
I initiated the process in 1987, looking for better rights and security for my own man, with whom I live since early 1977. My coming out was already in 1978 and our relationship was more or less accepted, also in my function as an attorney.
But in areas such as the law of succession, rent law, adoption law, pension law as well as social benefits, lasting relationships between same-sex individuals were barely recognized or respected.

This situation was socially problematic and in a sense it was also illogical.
By that time the limitation of social benefits and the possible fiscal consequences for two individuals living together were identical, both for woman and man and for same sex partners.
Cohabitation without being married was increasingly socially acceptable, but for these couples there was only the possibility of a partnership contract.
I paid from my salary the same pension contribution like my married colleagues, but my partner was not entitled to any pension rights.
Discussion about equal rights for same sex couples was going on for a number of years but no proposals were being made to make radical changes in relationship rights in the Civil Law.

In 1988 I wrote a concept for a civil marriage of same-sex individuals.
The idea was to make some changes and adjustments in the existing Family Law, while at the same time maintaining the essential elements of civil marriage and its lawful consequences.
I concluded that this was perfectly possible within the framework of civil law and such changes would barely disturb the social order in both the legal and economic sense.
But In my opinion these changes would crucially change the formalization of relationship rights in a way that would do justice to the social reality and bring equal right in an essential domain.

I also mapped out a step-by-step, long-range plan with corresponding campaigns to realize this idea.
Early summer 1988 I presented the concepts to Henk Krol, editor in chief of the magazine Gaykrant. Henk was a former official for the liberal-conservative party VVD and had a network in both the press and politics.

We decided to form a coalition, me as conceiver, concept designer and legal advisor, Krol as campaign leader. Two same-sex couples (male and female) volunteered to act as prospective marital couples, going through the many phases and steps in the long campaign. University professor Kees Waaldijk and family lawyer Loes Gijbels joined us to form a think-tank and working group directing the events in the coming years. We started in September 1988.
First our couples stepped into legal proceedings.

Many steps, legal cases, actions, media appearances and political debates later, with the help of a strong lobby and growing political support – amongst others from top politicians like Boris Dittrich, Lib-Dem, now working for Human Rights Watch and Anne-Lize van der Stoel, Conservative Liberals, finally a law was adopted in 1977 that made a formally registered partnership in the Registry Office for all couples possible. This so called Registered Partnership offered same-sex partners largely the same regulation and relationship rights as civil marriages.

However, socially and politically this Registered Partnership was seen as a ‘gay marriage’, which was not at all what I had in mind. I wanted a full equality and integration, not only acceptation and similarity. From the day the Registered Partnership was adopted, further campaigns and actions were undertaken to stimulate Parliament to take one last step: fully opening up civil marriage (as we originally intended) and creating a universal marriage for all couples.
Then developments went fast.

Thanks to the support and political involvement of Member of Parliament Boris Dittrich of the Lib Dem party and in 2000 new bills were approved in both Houses, brought by State Secretary of Justice Job Cohen (Socialist Party), later our mayor here in Amsterdam.
From April 1st 2001 article 30 of the Dutch Civil Code now reads:
‘Marriage can be entered into by two individuals of the same and different sex’.

On that day, the idea – thought up in 1988 and after 13 years of campaigns lawsuits, lobby etc- brought about a revolutionary change in our matrimonial law. Since then I introduce my partner as my husband.
The revolutionary example was followed in other countries: in Belgium in 2003 and since then also in other European countries and elsewhere in the world. Today, same-sex couples can get married in many countries worldwide.

Jan Wolter Wabeke

EenVandaag: Interview Jan Wolter Wabeke

De strijd tussen verzekeraars en consumentenorganisaties in de woekerpolisaffaire “escaleert”. Verzekeraars en claimstichtingen verharden in hun toon en standpunten, waardoor een einde van de affaire waarschijnlijk nog jaren op zich laat wachten. Dat zegt voormalig Ombudsman financiële dienstverlening Jan Wolter Wabeke in EenVandaag.

Zie het hele interview op EenVandaag.nl

Jan Wolter Wabeke 2016

Jan Wolter Wabeke is grondlegger van het ‘homohuwelijk’

BEST – Jan Wolter Wabeke uit Best is de grondlegger van wat in de volksmond het homohuwelijk heet.

Zelf gebruikt hij dat woord nooit, want het homohuwelijk bestaat niet. “Het is een universeel huwelijk.” 13 jaar lang voerde Wabeke met een door hem opgerichte werkgroep processen, lobby’s en acties tot het 2e paarse kabinet het huwelijk in 2001 openstelde voor homo’s en lesbiennes. Hij wilde kunnen trouwen zoals een man en een vrouw, met dezelfde rechten en plichten.

Hetzelfde huwelijk

Daarom spreekt hij ook niet van een ‘homohuwelijk’, want het is hetzelfde huwelijk als alle andere. “Het is een vastlegging van duurzame zorgverantwoordelijkheid en solidariteit van twee mensen.”

Door zijn inzet heeft Wabeke een wereldwijde trend gezet. Kort nadat het huwelijk voor homo’s en lesbiennes werd opengesteld in Nederland, volgden andere landen.

Lees een uitgebreid interview met Wabeke in de Gelderlander van vrijdag 1 april 2016 of in de online editie.

Bron: gelderlander.nl

Jan Wolter Wabeke bij boekpresentatie Homo Politicus

Boek Homo Politicus (Coos Huijsen) verschenen

Onlangs is het boek Homo Politicus van Coos Huijsen verschenen.

In dit boek, met de subtitel “De eerste parlementarier ter wereld die uit de kast kwam”, wordt ook mijn rol voor de openstelling van het huwelijk beschreven.

Titel: Homo Politicus
Auteur: Coos Huijsen
Uitgever: Balans
ISBN: 9789460030949

“Een homo in de politiek – nog niet eens zo lang geleden was dat onvoorstelbaar. In de meeste landen is dat nog altijd zo. Toen Nederland in 1945 werd bevrijd, vormden de homoseksuelen een geminachte minderheid, en dat bleven ze nog jaren. De emancipatiestrijd moest nog worden gestreden, zowel maatschappelijk als persoonlijk. Deze strijd, waarin Nederland internationaal gezien een belangrijke rol heeft gespeeld, leverde in 2001 uiteindelijk het ‘homohuwelijk’ op, maar 25 jaar daarvoor ook de eerste parlementariër ter wereld die openlijk als homo uit de kast kwam.”

Mensen proberen vaker zelf vervolging af te dwingen

Het aantal mensen dat een klacht indient als het Openbaar Ministerie besluit geen vervolging in te stellen na aangifte van een strafbaar feit, neemt flink toe. In 2005 gebeurde dat nog 2.225 keer , in 2010 2.553 keer en vorig jaar 3.107 keer. Mensen zijn mondiger en de mogelijkheid een klacht in te dienen, is bekender geworden, stelt raadsheer Jan Wolter Wabeke. Ongeveer 10 procent van de klagers krijgt gelijk.

Lees verder Mensen proberen vaker zelf vervolging af te dwingen

Video interview: ‘Nederland heeft geen homohuwelijk’

Raadsheer Jan Wolter Wabeke is een van de grondleggers van het homohuwelijk. Tegelijkertijd “bestaat dat huwelijk helemaal niet”, zegt hij stellig.

Immers heb je in Nederland geen “brevet van geaardheid” nodig om te trouwen. “Nederland heeft geen homohuwelijk, net zoals we geen negerhuwelijk hebben”, zegt Wabeke. “We hebben een huwelijk en dat is hetzelfde voor iedereen.”

Als gerenommeerd jurist en “gay” heeft Wabeke met name achter de schermen veel betekend voor het organiseren van het vrije huwelijk. “Ik bleef op de achtergrond vanwege mijn beroep”, zegt hij.

80-urige werkweek

Inmiddels 67 jaar oud werkt Wabeke nog steeds, maar “de 80-urige” werkweek is voorbij. “Op mijn zeventigste moet ik stoppen als rechter, dat komt door een oude wet die ervan uitgaat dat je niet veel ouder wordt.”

Maar helemaal stoppen zal voor iemand met een indrukwekkend CV wel lastig zijn. Wabeke was actief als Ombudsman op het gebied van verzekeringen en financiële instellingen. In die functie zag hij ook het controlestelsel op de branche verbeteren, met onder meer de komst van de AFM.

Woekerpolissen zullen volgens hem anno 2015 minder snel worden afgesloten, “omdat je als
financieel ondernemer minder snel kunt aanrommelen en je klanten misleiden.”

Bron: 7ditches.tv

Vijf vragen over de woekerpolisaffaire

Al jaren sleept de woekerpolisaffaire in Nederland zich voort. Met de komst van allerlei nieuwe massarechtszaken en claimorganisaties lijkt het alleen maar erger te worden.

Eigenlijk wel. Al in 2008 werd onder leiding van de toenmalige financiële ombudsman Jan Wolter Wabeke een nationale compensatienorm vastgesteld. Daar waren alle verzekeraars en belangrijke consumentenorganisaties bij betrokken. Aan de hand van de zogeheten Wabekenorm stelden partijen vast dat verzekeraars maximaal 2,5 tot 4 procent van de premie van de verzekering hadden mogen inhouden voor kosten. Verzekeraars beloofden op basis van die regelingen ongeveer 3 miljard euro terug te geven aan hun klanten, bij wijze van compensatie voor de zeven miljoen polissen die ze sinds begin jaren negentig hebben afgesloten.

Lees verder op Volkskrant.nl